Dawni proboszczowie

proboszcz

Ks. prałat Henryk Arczewski

Urodził się 18 lipca 1914 r. w Kupieninie koło Dąbrowy Tarnowskiej, w rodzinie chłopskiej Stanisława Babiarza i Zofii z domu Zawada. Ukończył Gimnazjum im. K. Brodzińskiego w Tarnowie (1934 r.). Następnie studiował w Wyższym Seminarium Duchownym w Tarnowie. Święcenia kapłańskie przyjął 25 czerwca 1939 r.

Od 1 sierpnia 1939 r. był wikariuszem w Pilźnie, od 30 grudnia 1941 r. wikariuszem w tarnowskiej Katedrze, a od 1 września 1945 r. prefektem w tarnowskim Seminarium Duchownym. Biskup Jan Stepa zachęcał go do podjęcia studiów, pracy naukowej, ale ks. Arczewski wybrał duszpasterstwo.

Do Mielca został skierowany 6 września 1946 r. z misją utworzenia nowej parafii na osiedlu fabrycznym. Po miesiącu doprowadził do zakończenia i poświęcenia prowizorycznego kościoła pw. Matki Bożej Nieustającej Pomocy, budowanego w latach 1945-1946. Dnia 8 maja 1947 r. został mianowany pierwszym proboszczem nowo utworzonej parafii.

Swoją charyzmą, ofiarną posługą kapłańską, wielokierunkową pracą duszpasterską, wrażliwością na ludzką biedę, kłopoty i cierpienia oraz nieugiętą postawą wobec ówczesnych władz komunistycznych, wrogo nastawionych do Kościoła Katolickiego, zdobył sobie w środowisku niekwestionowany autorytet, a z czasem także uznanie władz miasta i powiatu.

W latach 1964-1970 doprowadził do wybudowania plebanii, a w latach 1974-1977 – domu katechetycznego i nowej świątyni. Dnia 5 sierpnia 1978 r. zrezygnował z funkcji proboszcza ze względu na nasilającą się chorobę i odtąd rezydował w parafii. Zmarł 11 lutego 1983 r. w Mielcu. Spoczywa w grobowcu kapłanów na mieleckim cmentarzu komunalnym.

W 1990 r. ulica (część ul. Fredry), biegnąca obok kościoła parafialnego otrzymała za patrona ks. Henryka Arczewskiego. W ramach uroczystości 50-lecia parafii, zorganizowanych w maju 1997 r., biskup tarnowski Wiktor Skworc odsłonił i poświęcił tablicę upamiętniającą życie i dzieło ks. Arczewskiego.

Ks. Henryk Arczewski za swoją wierną kapłańską posługę został wyróżniony m.in.: EC (Expositorium Canonicale), RM (Rochetto et Mantoletto) i tytułem Kapelana Honorowego Ojca Świętego (prałatem).

proboszcz

Ks. prałat Jan Białobok

Urodził się 15 lipca 1927 r. w Szymbarku k. Gorlic. Dzieciństwo i młodość spędził w Sękowej. W rodzinie otrzymał staranne wychowywanie religijne i patriotyczne. Po ukończeniu szkoły średniej im. Bp. Marcina w Gorlicach wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Tarnowie. Święcenia kapłańskie otrzymał z rąk bp. Jana Stepy 4 maja 1952 r.

Pierwszym zadaniem, jakie otrzymał, była posługa wikariusza w parafii Brzeziny k. Ropczyc. Po dwóch latach został w roku 1954 skierowany na studia doktoranckie z prawa kanonicznego na Wydziale Prawa Kanonicznego KUL.

W latach 1957-59 był kapelanem i sekretarzem bp. Jana Stepy, biskupa tarnowskiego. Następnie został kierownikiem Archiwum Diecezjalnego. Pełnił jednocześnie obowiązki obrońcy węzła małżeńskiego, potem sędziego, wreszcie rzecznika sprawiedliwości w Sądzie Diecezjalnym w Tarnowie. W roku 1960 uzyskał doktorat z prawa kanonicznego. W tym okresie zajmował się także diecezjalnym duszpasterstwem dobroczynnym oraz trzeźwościowym.

Dnia 13 października 1963 r. bp Jerzy Ablewicz zlecił mu przygotowanie procesu informacyjnego w sprawie beatyfikacji i kanonizacji Karoliny Kózkówny, jako postulatorowi diecezjalnemu.

W 1970 r. został mianowany proboszczem w Lisiej Górze. W tej parafii m. in. dokonał remontu zabytkowego kościoła z XVIII wieku.

Od 1978 r. pełnił posługę proboszcza w parafii pw. Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Mielcu. Pełnił równocześnie obowiązki dziekana dekanatu mieleckiego. W ciągu 19 lat jego proboszczowania w parafii wykonano m.in.: organy, witraże, dach miedziany na kościele, stacje Drogi Krzyżowej, konfesjonały i ławki, a także zadbano o cały wystrój kościoła. Została wybudowana nowa plebania i rozbudowany dom katechetyczny. Znaczące uroczystości w tym czasie to: nawiedzenie Mielca przez Matkę Bożą w Jej Jasnogórskim Obrazie (1983 r.) oraz nawiedzenie Figury Fatimskiej (1995 r.).

Po złożeniu urzędu proboszczowskiego w 1997 r. bp Kazimierz Górny powierzył Księdzu Prałatowi zadanie organizowania Sądu Biskupiego w Rzeszowie, powołując go na urząd wikariusza sądowego, czyli oficjała Sądu Diecezjalnego w Rzeszowie. Po osiągnięciu wieku emerytalnego powrócił do Mielca w 2003 r., gdzie jako emeryt posługiwał w konfesjonale i duszpasterstwie parafialnym.

Zmarł 2 czerwca 2007 r. po ciężkiej chorobie. Msza św. z wprowadzeniem śp. ks. Jana do kościoła parafialnego odbyła się 4 czerwca. Przewodniczył ks. inf. Wiesław Szurek. Msza św. pogrzebowa pod przewodnictwem bp. Wiktora Skorca i bp. Kazimierza Górnego oraz licznej rzeszy kapłanów została odprawiona 5 czerwca, a następnie ciało śp. Księdza Prałata zostało złożone w grobowcu kapłańskim na cmentarzu komunalnym w Mielcu.

Ks. Jan Białobok był od 1984 r. kanonikiem honorowym Tarnowskiej Kapituły Katedralnej oraz Kapelanem Jego Świątobliwości (prałatem) od 2000 r. Dziełem jego życia było przygotowanie procesu beatyfikacyjnego bł. Karoliny Kózki, dziewicy i męczennicy. Był jej wielkim czcicielem i propagatorem kultu tej polskiej dziewczyny, nazwanej Gwiazdą Ludu. Ojciec Święty Jan Paweł II beatyfikował ją w 1987 r. w Tarnowie. Jest ona patronką Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży. Jej też poświęcił kilka książek, z których najważniejsza to krytyczna biografia zatytułowana „Błogosławiona Karolina Kózka”. Ksiądz Prałat znany był z niezwykłej kultury i wielkiego umiłowania sztuki i muzyki kościelnej.