Eucharystia jest źródłem i zarazem szczytem całego życia chrześcijańskiego, tak że nie da się prowadzić życia chrześcijańskiego bez częstego udziału w Eucharystii. Chrystus Pan powiedział wyraźnie: Jeżeli nie będziecie spożywali Ciała Syna Człowieczego i nie będziecie pili Krwi Jego, nie będziecie mieli życia w sobie. Kto spożywa moje Ciało i pije moją Krew, ma życie wieczne, a Ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym.

(J 6,53-54).

Chrystus Pan ustanowił sakrament Eucharystii w Wieczerniku w czasie Ostatniej Wieczerzy, kiedy celebrował wraz z Apostołami tradycyjną Paschę żydowską. Polecił, aby Kościół ponawiał tę Ofiarę na Jego pamiątkę. Kościół wierny poleceniu swego Zbawiciela czyni to przez wszystkie wieki i będzie czynił aż do skończenia świata. Zasadniczo liturgia zgromadzenia eucharystycznego w jej zasadniczych ramach przetrwała nienaruszona przez wieki aż do naszych czasów.  Stanowi centrum życia Kościoła.

Eucharystia winna również dla każdej rodziny stać się i centrum i źródłem jej życia. Dobrze więc byłoby, aby rodziny wspólnie brały udział w Eucharystii. Do owocnego udziału w niedzielnej Mszy św. trzeba się przygotować. Najpierw należy zadbać o to, by być w stanie łaski uświęcającej i móc w niedzielę przystąpić do Komunii św., aby w pełni uczestniczyć w liturgii.

GODZINY MSZY ŚW. ODPRAWIANYCH W NASZEJ PARAFII:

Niedziela oraz uroczystości obowiązkowe:

  • 6.00, 7.30, 9.00, 10.30, 12.00  (dzieci)
  • 14.00  (chrzty św.), 17.00, 19.00, 20.30 (wakacje)
Dzień powszedni:

  • 6.00, 6.30, 7.00, 8.30
  • 18.00
Święta i uroczystości „zniesione”:

  • 6.00, 7.30, 9.00
  • 16.00, 17.30, 19.00
W Szpitalu Powiatowym:

  • w dni powszednie: 6.30
  • w niedz. i święta: 6.30, 10.30
I piątek miesiąca:

  • 6.00, 6.30, 7.00, 8.30
  • 16.00 (dzieci), 18.00, 20.00 (młodzież)

W czasie wakacji i ferii zimowych
nie ma Mszy św. o 16.00 i 20.00

MSZE ŚW. NIEDZIELNE W DEKANACIE MIELEC-POŁUDNIE
KLIKNIJ

INTENCJE MSZALNE:

Gdzie są przyjmowane?

Msze św. można zamawiać w kancelarii parafialnej (poniedziałek-piątek: 8.00-10.00; 16.00-18.00, sobota: 8.00-10.00).

Po co zamawiać Mszę św.?

W Kościele istnieje bardzo wielka różnorodność nabożeństw i modlitw. Wszystkie one nie mają jednak tak wielkiej wartości jak Msza św. W niej bowiem uobecnia się jedyna ofiara Jezusa Chrystusa – umiera On za nas i przywraca nam nowe życie. Jest to więc źródło, z którego wypływają wszystkie łaski.

Ofiarowanie Mszy św. w jakiejś intencji, to bez wątpienia największy dar duchowy, jakim możemy kogokolwiek obdarzyć.

W jakich intencjach można sprawować Mszę św.?
  • Intencją mszalną można objąć żywych (bliskich, przyjaciół, kapłanów, z okazji urodzin, jubileuszów czy ważnych wydarzeń w ich życiu).
  • Możemy się także modlić za zmarłych – aby jak najszybciej mogli uczestniczyć w chwale nieba.
  • Możemy się modlić także w intencjach ogólnych (za Kościół, o powołania, za Ojczyznę, o pokój, za wszystkie rodziny).
Jakie są rodzaje intencji?
  • indywidualna – kapłan odprawia jedną Mszę św. w danej intencji; można wybrać spośród dostępnych konkretny termin (dzień i godzinę) odprawienia Mszy św.;
  • zbiorowa – jeden kapłan odprawia jedną Mszę św. w intencjach zamawianych przez wiele osób. Tego rodzaju Msze św. odprawiamy za żywych w środy o godz. 18.00, natomiast za zmarłych w piątki o godz. 18.00.

Tzw. zbiorowa Msza św. nie jest gorsza, ani mniej skuteczna od indywidualnej. Moc Mszy św. zależy bowiem nie od liczby kapłanów, ale od Chrystusa, który ofiaruje siebie Ojcu w powierzonych intencjach. Jego ofiara ma zawsze wartość nieskończoną i moc zdolną objąć wszystkie intencje świata. Różnica między intencją indywidualną a zbiorową ma jedynie psychologiczne znaczenie w przeżywaniu Mszy św. przez osoby, które o intencję poprosiły.

Jaką złożyć ofiarę?

Kiedy prosimy o odprawienie Mszy św., dołączamy ofiarę, ale nie jest ona zapłatą za modlitwę, gdyż Msza św. odprawiana jest za darmo – cenę zapłacił już Chrystus. Składana ofiara jest źródłem utrzymania kapłanów, zależy od hojności ofiarodawcy i od możliwości finansowych.

MSZE ŚW. GREGORIAŃSKIE:

Historia

Msze św. gregoriańskie wywodzą swoją nazwę od imienia papieża św. Grzegorza Wielkiego (540-604), który – jako opat założonego przez siebie klasztoru – polecił odprawianie w takiej formie mszy za zmarłego mnicha benedyktyńskiego imieniem Justus. Po śmierci zakonnika w jego celi znaleziono trzy złote monety, których ze względu na ślub ubóstwa nie powinien był mieć. Grzegorz, aby pomóc zmarłemu oczyścić się po śmierci z powyższego grzechu, polecił odprawienie za niego trzydziestu Mszy św. – każdego dnia jednej. Po trzydziestu dniach zmarły Justus ukazał się w nocy jednemu z braci, mówiąc, że został uwolniony od wszelkiej kary czyścowej. Uznano to za znak, że Msze św. odniosły oczekiwany skutek.

Pod wpływem autorytetu Grzegorza – także jako papieża – zwyczaj odprawiania trzydziestu Mszy św. za osobę zmarłą zyskiwał swoje miejsce w praktyce religijnej. W Europie rozprzestrzeniał się stopniowo, począwszy od VIII w., najpierw w klasztorach, potem także w innych kościołach.

Znaczenie Gregorianki

Msze św. gregoriańskie są najbardziej skutecznym sposobem modlitwy za osoby, które potrzebują oczyszczenia po śmierci. Praktyka odprawiania Mszy św. gregoriańskich znalazła swoje potwierdzenie przez Stolicę Apostolską w XIX w. Msze te, podobnie jak pozostałe intencje mszalne ofiarowane za osoby zmarłe, są prośbą o uwolnienie zmarłego od konsekwencji grzechu.

Przepisy prawne

Istnieją szczegółowe regulacje kościelne dotyczące Mszy św. gregoriańskich, które określają liczbę Mszy św. na trzydzieści odprawianych w trybie ciągłym. Wyjątkami od tej reguły mogą być nieprzewidziane przeszkody, takie jak np. choroba kapłana lub celebracja (pogrzeb, ślub), której odprawienie jest danego dnia konieczne. W takich wypadkach cykl Mszy św. gregoriańskich zachowuje wartość, jaką Kościół z nimi łączy. W wypadku podobnych przeszkód cały cykl przesuwa się o ilość dni, których brakuje do pełnej liczby trzydziestu (por. Deklaracja Kongregacji Soboru z 24 lutego 1967 r.).

Ponadto określa się jednoznacznie, że Msze św. gregoriańskie mogą być odprawiane za jednego tylko zmarłego, nigdy zaś zbiorowo za kilku zmarłych. Wskazuje się także, iż nie jest konieczne, aby podobne Msze św. były odprawiane zawsze przez tego samego kapłana lub przy tym samym ołtarzu (kościele). Ważna jest ciągłość dni. Same natomiast Msze św. mogą być sprawowane przez wielu księży i w wielu miejscach. I jeszcze jedno: dwie Msze św. gregoriańskie tego samego cyklu nie mogą zostać odprawione jednego dnia. Muszą to być dni po sobie następujące.

  • Msza św. sprawowana w intencji jednej osoby;
  • ofiarowana wyłącznie za osobę zmarłą;
  • odprawiana 30 razy (30 Mszy św.);
  • w ciągu bezpośrednio następujących po sobie dni (bez przerw).

(Na podst.: ks. P. Staniszewski „Św. Grzegorz Wielki i Gregorianka”, Niedziela łowicka 35/2003)

Msze Gregoriańskie w naszej parafii?

Niestety z powodu bardzo dużej liczby zamawianych intencji mszalnych indywidualnych, nie jesteśmy w stanie podjąć się odprawiania Mszy św. Gregoriańskich. Wiązałoby się to bowiem z całkowitym zablokowaniem Księgi Intencji. Chcąc jednak ofiarować tego rodzaju Msze za osobę zmarłą, prosimy skontaktować się z ks. seniorem Mariuszem Gródkiem (dyżuruje w kancelarii w poniedziałki), który przekaże je poza naszą parafię (księżom misjonarzom, rodakom lub emerytom).

Jaką złożyć ofiarę?

W Kościele nie obowiązują stawki za sprawowanie sakramentów. Wierni proszący o odprawienie Mszy św. składają dobrowolną ofiarę. Nie jest to zapłata za modlitwę, gdyż Msza św. odprawiana jest za darmo – cenę zapłacił już Chrystus. Składana ofiara jest źródłem utrzymania kapłanów i zależy od hojności ofiarodawcy, ale też od możliwości finansowych.

Msze gregoriańskie to 30 Mszy św. odprawianych w kolejne dni, dlatego ofiara składana przy tej okazji to zazwyczaj trzydziestokrotność ofiary jaka jest składana przy zamawianiu jednej Mszy św.

Pierwsza Komunia św. dzieci w naszej parafii:

  • Decyzją Kurii Diecezjalnej w Tarnowie przyjęcie przez dzieci I Komunii św. (od roku 2017) odbywa się w III klasie szkoły podstawowej i poprzedzone jest rocznym przygotowaniem poprzez katechezę szkolną i spotkania w parafii.
  • Dzieci przystępują do I Komunii św. w parafii, na której terenie mieści się szkoła, do której uczęszczają.
  • I Komunia św. w naszej parafii odbywa się zawsze w pierwszą niedzielę maja o godz. 10.30 (Szkoła Podstawowa nr 3, Szkoła Niepubliczna) i 12.00 (Szkoła Podstawowa nr 6).
  • Rodzice dzieci ochrzczonych poza naszą parafią zobowiązani są dostarczyć katechecie świadectwo chrztu dziecka (z parafii w której dziecko było ochrzczone). Dotyczy to również chrztów, które odbyły się poza granicami naszego kraju.
  • Najpóźniej miesiąc przed terminem I Komunii św. dzieci powinny zaliczyć zadany im materiał pamięciowy (dzieci uczą się zadanego materiału w domu, rodzice sprawdzają, czy dziecko jest już przygotowane i  na katechezie dziecko zgłasza się do odpowiedzi).
  • W naszej parafii obowiązują piękne i delikatne stroje liturgiczne, dlatego nie należy dokonywać zakupu sukien wg swoich upodobań (dotyczy to zwłaszcza dziewczynek). Kiermasz strojów liturgicznych odbywa się na przełomie lutego i marca. Można wtedy kupić stroje liturgiczne oraz buty, wianuszki, rękawiczki i.in.
  • Należy zamówić jednego kamerzystę i fotografa dla całej szkoły.

Kodeks prawa kanonicznego o uczestnictwie dzieci w Najświętszej Eucharystii (kan. 912-923):

/wybrane fragmenty/

Kan. 912 Każdy ochrzczony, jeśli tylko prawo tego nie zabrania, może i powinien być dopuszczony do Komunii św.

Kan. 913 §1. Dzieci wtedy można dopuścić do Komunii świętej, gdy posiadają wystarczające rozeznanie i są dokładnie przygotowane, tak by stosownie do swojej możliwości rozumiały tajemnicę Chrystusa oraz mogły z wiarą i pobożnością przyjąć Ciało Chrystusa.

Kan. 914 Jest przede wszystkim obowiązkiem rodziców oraz tych, którzy ich zastępują, jak również proboszcza troszczyć się, ażeby dzieci, po dojściu do używania rozumu, zostały odpowiednio przygotowane i jak najszybciej posiliły się tym Bożym pokarmem, po uprzedniej sakramentalnej spowiedzi. Do proboszcza należy również czuwać nad tym, by do Stołu Pańskiego nie dopuszczać dzieci, które nie osiągnęły używania rozumu albo jego zdaniem nie są wystarczająco przygotowane.