O Sercu, które pękło z tęsknoty… (za człowiekiem)

Zbliżali się do Niego wszyscy celnicy i grzesznicy, aby Go słuchać.  Na to szemrali faryzeusze i uczeni w Piśmie: «Ten przyjmuje grzeszników i jada z nimi».  Opowiedział im wtedy następującą przypowieść:  «Któż z was, gdy ma sto owiec, a zgubi jedną z nich, nie zostawia dziewięćdziesięciu dziewięciu na pustyni i nie idzie za zgubioną, aż ją znajdzie?  A gdy ją znajdzie, bierze z radością na ramiona  i wraca do domu; sprasza przyjaciół i sąsiadów i mówi im: „Cieszcie się ze mną, bo znalazłem owcę, która mi zginęła”.  Powiadam wam: Tak samo w niebie większa będzie radość z jednego grzesznika, który się nawraca, niż z dziewięćdziesięciu dziewięciu sprawiedliwych, którzy nie potrzebują nawrócenia. (Łk 15, 1-7)

Stawienie się w obecności  Bożej: Uświadom sobie, że stajesz przed Panem, że będziesz z Nim rozmawiał i słuchał tego, co ON ma  ci do powiedzenia. Otwórz się na działanie Ducha Świętego.

Modlitwa przygotowawcza zwyczajna: Proś Boga, Pana naszego, aby wszystkie Twoje zamiary, decyzje i czyny były skierowane w sposób czysty do służby i chwały Jego Boskiego Majestatu. (św. Ignacy Loyola, ĆD nr 46).

Proś także o owoc tej modlitwy: o głębokie zrozumienie tego, że Pan Bóg jest Tym, który szukanie mnie zawsze pierwszy i że tęskni za mną, kiedy błąkam się po manowcach życia.

Wyobrażenie sobie miejsca: zobacz pasterza, który wyrusza na poszukiwanie owcy, zobacz jego trud i wysiłek, jego zmaganie się i wyrzeczenie, aby odnaleźć tę, która uciekła.

Nie spiesz się posługując się wyobraźnią. Wejdź na spokojnie w przestrzeń modlitwy.

  1. Ucieczka.

Owca, która uciekła od stada, jest dla pasterza potężnym problemem. I zgodnie z prawidłami sztuki pasterskiej pasterz nie powinien jej przyprowadzać do stada. Skoro bowiem raz zasmakowała ucieczki będzie to powtarzać i jeszcze wciągać w ten proceder inne owce. Idąc więc, zgodnie z ludzką logiką należałoby ją ze stada zupełnie wyeliminować.

A poza tym – czym jest jedna owca w obliczu 99 pozostałych- z praktycznego i ekonomicznego punktu widzenia zwyczajnie nie opłaca się jej szukać.

Przypomnij sobie takie sytuacje z Twojego życia, kiedy ruszyłeś na „podbój świata” odchodząc od wartości, osób i spraw dla Ciebie ważnych na rzecz chęci doświadczenia nowych wrażeń i przeżyć. Co Tobą kierowało, jakie motywy temu towarzyszyły? I jakie były owoce tych „wypraw”?

  1. Tęskne szukanie.

Wbrew logice i zasadom pasterz wyrusza na poszukiwania tej, która postanowiła porzucić stado. Zostawia „porządne” owce i idzie…choć, jak już zostało powiedziane, sprawiedliwym i rozsądnym byłoby ją „porzucić na pastwę losu”, a pilnować  reszty stada.

Ale logika pasterza będącego ikoną Jezusa – jest zupełnie inna. Tęsknota Jego Serca za nawet jedną, najmniejszą i najbardziej zadziorną owcą jest tak wielka, że nie pozwala MU czekać biernie na to, aż sama owca odkryje, że wędruje po manowcach. Stąd to On wychodzi z inicjatywą, On jest pierwszy w poszukiwaniach, On jest gotowy się trudzić, aby owcę przynieść na ramionach do stada i jeszcze z tego powodu urządzać przyjęcie.

Przypomnij sobie, proszę, sakrament pokuty, w którym miałeś takie doświadczenia powrotu do domu Ojca. Podziękuj za posługę spowiednika, powierz Go Jezusowi.

Zechciej sięgnąć także pamięcią do takich wydarzeń, w których doświadczyłeś troski Pana Jezusa o Ciebie. Uciesz się nimi, trwaj we wdzięczności.

Rozmowa końcowa: Zakończ swoją modlitwę  rozmową z Jezusem, opowiedz Mu o swoich odkryciach na tej modlitwie. Rozmawiaj z Nim tak, jak się rozmawia z Przyjacielem, w klimacie wzajemnego zaufania i szczerości.

Na zakończenie tego spotkania z Panem możesz modlić się słowami psalmu  23.

Zachęcam Cię także, abyś zanotował chociaż kilka myśli z tej modlitw,  niech pozostanie po niej jakiś materialny ślad, niech te notatki stanowią Twój duchowy dzienniczek.

Anna, wynagrodzicielka

drukuj